Και άλλη μια Κυριακή
Σήμερα, όπως τις περισσότερες φορές που έχω ελεύθερη μέρα άρχισα να σκέφτομαι τι θέλω να κάνω με την ζωή μου και ότι θέλω να βρω άλλη δουλειά. Πιστεύω βέβαια ότι καμιά δουλειά δεν θα με κάνει χαρούμενη, ούτε και το να μην δουλεύω θα μου άρεσε πιστεύω. Γενικά το να είσαι μόνος σου είτε έχεις δουλεία είτε όχι δεν επιφέρει θετικά συναισθήματα. Έχω μία φίλη την οποία είδα χθες για 2 ώρες οπότε δεν μπορώ να την ξανα δω σήμερα γιατί δουλεύει βραδυ. Το αγόρι μου δουλεύει απόγευμα και οι γονείς μου δεν είναι εδώ. Δεν έχω άλλες φίλες οπότε είμαι μόνη. Έχω την αίσθητση ότι όλη αυτή η κατάθλιψη αν μπορώ να την χαρακτηρίσω έτσι ξεκίνησε λίγο αφότου μετακομίσαμε μαζί με το αγόρι μου. Αυτό γιατί μέχρι τότε ο στόχος μου ήταν να μείνουμε μαζί, τώρα νομίζω δεν έχω στόχους. Μπορεί και να φταίει που έφυγα από το οικογενειακό μου σπίτι βέβαια, το οποίο είχα συνηθίσει. Πρέπει να βρω καινούργιους στόχους. Ξεκίνησα από το να κάνω αίτηση σε ένα σεμινάριο κοσμητολογίας και φυτικών καλλυντικών στο ΕΚ...